نرم نرمك ميرسد اينك بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت‌ها
خوش به حال لاله ها و سبزه‌ها
خوش به حال غنچه‌هاي نيمه باز
خوش به حال دختر ميخك كه ميخندد به ناز
خوش به حال جام لبريز از شراب
خوش به حال آفتاب.....

اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم
اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
اي دريغ از ما اگر كامي نگيريم از بهار......

 جاودانه ترین بهار را برایتان آرزومندیم.

برج سینا : راستی امروز ۲۹ اسفند است و محمد مصدق، مصداق این شعر ، که : مرد نکونام نمیرد هرگز! یادش جاودان.

پ.ن: گالری عکسهای نوروزی زمانه دیدنی است. پیشنهاد می کنیم از دستش ندهید.

نشانه‌ها، گاهی غیرقابل درك و گاهي بسيار آشكار، همه‌جا هستند. اما اگر بخواهي آنها را تبديل به نقشه راه كني، بايد به دقت ترجمه‌شان كني.

پائولو كوئيلو

نمي‌دونم راهمو گم كردم يا تازه پيداش كردم انقدر دلم گرفته كه نمي‌تونم نشانه‌هاي راهمو ترجمه كنم؛ گاهي فكر مي‌كنم خودمو گم كردم، حالا چجوري خودم را پيدا كنم نمي‌دونم. انقدر بهم ريختم كه نمي‌تونم حتي به كارام فكر كنم، توي 1 ثانيه تمام اتفاقات زندگيم مياد جلو چشمم؛ خوب و بد اما اي كاش انقدر اتفاقات بد نداشت. يادش بخير پارسال اين موقع چقدر تنها بودم، چه سال سختي بود مخصوصا بهمن و اسفند. دوباره خاطرات تلخش برام زنده شده، آه لعنت به اين زندگي كه هرچي خاطرات بده برام زنده مي‌كنه. رفتن، ماندن، نجات يافتن، اينا خوبن اما زماني كه صرف خودشون مي‌كنن خيلي سخته، 2 ماه نگراني كه ميره يا مي‌مونه، كي!؟ عزيز‌ترين كست، تكيه گاه زندگيت، پدرت! اما حالا كه مونده داري زجرشو مي‌بيني، خداااااااااااا چرا؟؟؟؟؟؟؟ چرا اون، چرا من!؟ كاش زندگي راحت‌تر بود، خيلي برام سختش كردي خدا؛ نميدونم نگران مشكلات خودم باشم يا پدرم، آه از اين دل كه خيلي پره ولي جائي نداره براي درد و دل! شايد همه چيزو بهم قاتي كردم اما واقعا نمي‌دونم به كدوم مشكلم فكر كنم، دل شكسته خودم! يا به اطرافيانم. كاش زود تر تموم مي‌شد، كاش نمي‌خواستم همه‌ي خاطرات بد رو مرور كنم؛ راستي شما جائي سراغ دارين كه حافظه آدم رو فرمت كنه!؟

مهسا!؟

پ.ن :

ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است

چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم

حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما

بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم!